Stage - II: De Reis
Zaterdag, half 8: de voorlopig laatste keer dat mijn wekker in Groningen gaat. Iets meer dan een uur later vertrekken we (mijn vader, mijn moeder en mijn zusje) naar Schiphol. Iets na elven aangekomen dus mooi op tijd aanwezig, aangezien de vlucht om twee uur zou vertrekken.
Online inchecken kon helaas niet, dus moest ik me daar inchecken. En wat bleek: de vlucht was overgeboekt en ik had (nog) geen stoel. Fijn! Inchecken koste uiteindelijk ruim een half uur maar ja, toch tijd zat. Vrijwel meteen daarna moest ik al door de paspoortcontrole, dus nu al afscheid nemen van de familie! Dat was toch wel wat eerder dan verwacht maar het is niet anders.
Na even te wachten bij de gate kon ik een fijn gesprek aangaan met de douane:
Wie heeft je bagage ingepakt? Wanneer heb je dat voor het laatst gedaan? Heb je spullen van anderen mee gekregen?
Nadat dat allemaal in orde was kreeg ik nogmaals te horen dat ik nog geen stoel had en dat ik maar weer even moest wachten totdat mijn naam werd omgeroepen. Toen dat eenmaal zover was kreeg ik mijn "boarding pass" (helaas geen stoel bij het raam zoals ik had aangegeven bij het kopen van mijn ticket) en kon ik door de douane. Ook allemaal in orde dus kon het lange wachten beginnen.
Op een gegeven moment kwam het vliegtuig aangereden en stroomden de mensen naar buiten. Niet veel later (half twee) werd ons verteld dat het vliegtuig met vertraging was aangekomen en dat het boarden over twintig minuten zou beginnen. Twintig minuten werd uiteraard dertig, maar zo rond twee uur konden we dan eindelijk het vliegtuig in. De man die naast mij kwam te zitten vroeg of ik ook liever een stoel bij het raam had, nou graag! En zo dus toch kunnen genieten van het uitzicht 
Mijn vliegervaring tot dan toe was beperkt tot een rondvlucht boven Ameland van ongeveer een uur in een 4-persoons Cessna. Ik kon niet wachten totdat ik een keer een "echte" vlucht zou maken. Na iets van tien minuten taxiën konden we eindelijk vertrekken. Geweldig, die kracht van zo'n vliegtuig! Eerst "rustig" op gang komen en dan vol op het gas, heerlijk. Schiphol heeft gelukkig geasfalteerde banen dus het was allemaal een stuk soepeler dan de grasbaan op Ameland. Tuurlijk, het schudt en trilt een beetje maar erg is het niet. Voor je het weet zijn de wielen los van de grond en vlieg je. Voor je er erg in hebt zit je op vijf kilometer hoogte en Nederland ben je zo uit. Boven zee had ik een prachtig uitzicht op wat wolkjes die een schaduw worpen op de Noordzee, leuk gezicht. Boven Engeland was het helaas te bewolkt dus ik heb geen idee waar ik precies overheen ben gevlogen. Misschien valt op de foto's nog wat te zien.
Als je Engeland eenmaal voorbij bent is het urenlang oceaan. Wel even leuk, maar niet te lang, dus had ik mooi wat tijd om een beetje te rusten en te lezen.
Tijdens de reis werd ons meerdere keren gezegd dat er wat "lichte turbulentie" zou komen en dan moet je in je stoel blijven met de riem om. Nou, die lichte turbulentie was net alsof je in een trein zit die een beetje heen en weer schudt, niks ernstigs.
Enkele uren later waren we Groenland al weer voorbij en vlogen we Canada tegemoet. Prachtig landschap daar. Toen we Quebec voorbij waren kwamen de VS steeds dichterbij en voor ik het wist zaten we al boven New York (de staat). Daar werd de daling ingezet en dat was te merken! Dat was het enige stuk van de reis dat ik onprettig vond: de hele tijd last van de wisselende druk. Enige tijd later zaten we boven New Jersey en kwam alles écht dichtbij.
De aanvlucht naar het vliegveld was veel noordelijker dan ik had verwacht dus 't Lange Eylandt (Long Island) heb ik (nog) niet gezien. New York City heb ik van een afstandje wel kunnen zien, maar niet heel erg goed. Dat werd echter goedgemaakt door een aantal locaties uit The Sopranos die goed te zien waren.
Na het landen (geen geklap!) kon ik naar de douane. Ik zag bij een aantal mensen voor me dat het best lang kon duren en dat nog allerlei vragen gesteld werden. Bij mij bleef het echter beperkt tot "Vul hier in naar welke werkgever je gaat en schrijf hier je visumnummer op". Het wachten op de douane was uiteindelijk langer dan mijn tijd bij de douane.
Nadat ik mijn grote oranje koffer eenvoudig van de band kon halen (nou ja, eenvoudig te herkennen. 25 kilo til je niet zomaar even van een lopende band af aan één handvat) heb ik een kaartje gekocht voor de trein naar New Brunswick maar voordat ik de trein kon nemen moest ik eerst naar de trein toe. Daar hebben ze op het vliegveld een leuk systeem voor: een magneettrein die van alle terminals naar het treinstation reed. Op het station aangekomen moest ik een trap af (lift én roltrap waren buiten werking) met al mijn bagage en was ik precies op tijd voor de trein.
In New Brunswick aangekomen ben ik naar het appartement gegaan (216 Easton Avenue, op de hoek met Courtland Street en Ray Street, het wit-grijze huis aan de westkant van het kruispunt) en even bijgekomen. Daarna even een uurtje geslapen en vervolgens dit verhaaltje getypt. Vier uur 's nachts in Nederland, tien uur 's avonds hier in New Jersey.
Zo maar weer naar bed want het is een lange dag geweest. Morgen zal ik dit verhaaltje op internet zetten (huh?) en er wat foto's bij plaatsen.
USA, here I am!
(Meer foto's op http://www.zanderz.net/gallery/?album=01-juni12)
Comments
Vet cool man! Heel veel plezier daar! En ik zal je verhalen blijven volgen
Ik heb net even snel je huisje bekeken op google streetview. Ziet er leuk uit
Dank je wel! Het huis ziet er van buiten wel oke uit, maar van binnen valt het een beetje tegen 
ik zal binnenkort wel wat foto's plaatsen.
Hoi Sander,
Ik heb genoten van je verslag van de vlucht, precies zo vond ik het ook de eerste keer, een eeuw geleden. Ben benieuwd hoe je huis eruit ziet, en hoe je eerste dagen waren. Have fun,
groetjes, José
Hoi José, komt eraan!
Tot in New York?!
Groet, Sander
Dat was geen Cessna, dat was een Piper (PA-28?)!
Ik wist niet dat 737's ook intercontinentaal vlogen; had wel verwacht dat je een 747/A340 ofzo zou vliegen :? Desalniettemin een mooie ervaring lijkt me zo!
Gave foto's! Mooi plekje ook
Oh sorry, maar in mijn ogen zijn al die kleine vliegtuigjes Cessna's 
ik had ook geen idee dat dit een 737 is, waar zie je dat aan?
Maar het is zeker een mooie ervaring, ik kan je zeker aanraden om ook eens ergens heen te vliegen!
Achteraf gezien denk ik dat het een 767 is; die doen wel intercontinentale vluchten
Het is in elk geval een Boeing, omdat Airbus driehoekige voorraampjes heeft aan de zijkant
Ja dat geloof ik graag! 
Komt ooit wel
Atom (RSS) feed